يك جرعه غزل
نگاه مرد مسافر به روی ميز افتاد...
مترو(۱)
مسافران گرامی،دقايقی ديگر،قطار...(هُل نده خانم دَرَش که وا نشده!)
مسافران لطفا پشت خط قرمز...(اه! قطار آمده و او هنوز پا نشده!)
به سمت واگن آخر کشيد دستش را،(مامان يه خواب قشنگی ديدم،برات...)(بعدأ!)
- چه قدر آدم اينجا...(ته صف اونجا نيست! بيا بشين ليلا...نوبت شما نشده!)
(چه قدر آدم اينجا کم است دختر جان!) پدر هميشه دلش می گرفت از دنيا
پدر چه قدر دلم...صندلی که خاليه... نه! بيا بريم ته واگن ،نصيب ما نشده
مامان يه خواب قشنگی...(رو پله هم جا نيست! بدو بدو بريم اونجا به ميله ای،چيزی)
مامان،مامان بغلم کن!(بيا عزيزم،آخ! هنوز هم کمرم اونقَدَر که تا نشده!)
(صدای خنده زنها می پيچه توی سرم، پدر چه قدر دلم تنگه واسه دستات!)
پدر شما که بهشتو ديدی نگاهش کن:نوه ت درست شبيه فرشته ها نشده؟!
بگو ببينم عزيزم چه خوابی ديده بودي؟(مامان بابامو ديدم خيلی مهربون شده بود)
خودم ديدم ديگه ما رو نمی زنه! بد نيست! منو نذاشته بره! از تو هم جدا نشده!
(مامان يه خواب قشنگی ديدم... تو گريه نکن!)...
مسافران اينجا ايستگاه آخر نيست!!!
نغمه مستشار نظامی/۱۳۸۴
اميدوارم که روزهای ارديبهشتی خوب و زيبايی داشته باشيد
امسال هم اردیبهشت با نمايشگاه کتاب بوی کاغذ و کلمه گرفته است
کتاب (در طالعت ستاره زياد است،ماه نه!) را در انتشارات شروع سالن ۱۰و ۱۱
و کتابهای(ردپای روشنی) و (يک جرعه سيب) من هم در انتشارات بعثت موجود است
و يک غزل
پدرت بی صدا صدايم زد،پدرم گفت: روسپيد شدی
عکست انگار لحظه ای خنديد،بعد ناگاه ناپديد شدی
هشت سال سپيد آمد و رفت،موی من رنگ موی مادر شد
هشت سال سپيد من بودم،تو ولی قاب عکس عيد شدی
آه يادش به خير يادت هست،اولين عيد اولين ديدار
مادرم تا رسيد سرخ شدم،مادرت آمد و سپيد شدي
عيد دوم چه عيد خوبی بود،عطر نارنج،هفت سين،باران
و تو آن شاهزاده ای که مرا از بلندای شاخه چيد شدی
سالها،سالهای پی در پی،آمد و رفت،آمدم،رفتی
يک نفر گفت:باز منتظری؟ديگری گفت: نا اميد شدی؟!
نا اميدم نکن قرار شده عيد هشتم کنار هم باشيم
هشت سال سياه طول کشيد،تا که باور کنم شهيد شدی!
نغمه مستشار نظامی۱۳۸۳
| Design By : Pichak |
